Engels als wereldtaal in een interviewsituatie

In de huidige globale wereld heeft de Engelse taal de rol van lingua franca gekregen, wat betekent dat het wordt gebruikt om te communiceren tussen mensen met zeer verschillende taal- en culturele achtergronden. Het is belangrijk om te beseffen dat deze Engelse taal kan verschillen van de “boekengril” Engels die op school wordt onderwezen. Bij internationale interviews kom je vaak verschillende dialecten tegen, die in eerste instantie moeilijker te begrijpen kunnen zijn als je gewend bent aan het zogenaamde “normaal” Engels.

Multiculturalisme in de postmoderne wereld

De Verlichting en de kolonisatie begonnen een proces waardoor de Engelse taal zich over de wereld verspreidde. Dit moderniseringsproject zorgde ervoor dat taalgemeenschappen met elkaar mengden, en vandaag de dag heeft het Engels in veel landen de status van tweede officiële taal. Gedurende zijn geschiedenis is het Engels zelf voortdurend veranderd door contact met verschillende culturen. Volgens een postkoloniale visie weerspiegelt het Engels als wereldtaal de cultuur van elk land waar het wordt gesproken. Daarom kan Engels niet worden gezien als de vertegenwoordiger van één waarde- of normenwereld, maar is het in de loop der tijd een postmoderne taal geworden die verschillende culturele waarden weerspiegelt.

Onderhandelen tussen taalvariaties

In zijn rol als wereldtaal is het Engels een belangrijke taal geworden in handel, politiek, wetenschap en cultuur. Hoewel Amerikaans Engels en Brits Engels nog steeds een belangrijke positie innemen, zijn er ook andere varianten van de Engelse taal opgekomen, zoals bijvoorbeeld het Indisch Engels. Engels kan worden begrepen als verdeeld in twee hoofdgroepen: aan de ene kant de EFL-gemeenschap (English as a Foreign Language), die snel groeit, en aan de andere kant de “inner circle”, bestaande uit landen zoals Groot-Brittannië, de VS, Canada en Australië, waar Engels als moedertaal wordt gesproken. De “inner circle” heeft de normen voor de taal vastgesteld, maar de mensen uit de “inner circle” kunnen niet verwachten dat alle leden van de groeiende “outer circle” dezelfde taalregels volgen. Het gebruik van Engels in een internationale context vraagt dus om de mogelijkheid om te onderhandelen tussen verschillende taalvariaties.

Op weg naar een internationale variant?

Mensen die Engels als moedertaal spreken, vormen sinds de jaren 1970 feitelijk een minderheid. Met de groei van het aantal EFL-sprekers, wordt Engels steeds meer gebruikt door meertalige sprekers in een internationale context, voor wie Engels vooral een contacttaal tussen culturen is. David Crystal heeft voorspeld dat Engels zich zal ontwikkelen tot één internationale taal, waarvan alle lokale versies slechts verschillende variaties zijn. Deze taal zou specifiek gebruikt worden voor internationale communicatie.

De nadruk op onderhandelingsstrategieën?

In EFL-Engels worden vaak onderhandelingsstrategieën gebruikt, zoals herformuleringen van zinnen en herhalingen om de begrijpelijkheid te verbeteren. Het is gebleken dat ELF-Engels meer gericht is op consensus, samenwerking en aanmoediging, omdat het belangrijkste doel is om een bepaald niveau van begrijpelijkheid te bereiken. Dit houdt ook in dat fouten niet worden benadrukt en er een accepterende houding wordt aangenomen. In EFL-Engels kan er ook code-switching plaatsvinden, waarbij verschillende talen door elkaar worden gebruikt. EFL-Engels maakt ook vaak gebruik van het opdelen van zinnen in kleinere delen of het vermelden van de belangrijkste informatie aan het begin van een zin.

Culturele verschillen als basis van interculturele ruimte

EFL-Engels gaat vaak gepaard met het besef dat de communicatie plaatsvindt in een interculturele ruimte. In dit geval is het verbindende element tussen de gesprekspartners het besef van de aanwezigheid van culturele verschillen in het gesprek. Multiculturele situaties kunnen ook een zekere performativiteit met zich meebrengen, waarbij taal wordt gebruikt om bepaalde identiteiten te communiceren ter bevordering van solidariteit en begrip. Dit vereist een praktische benadering van taal- en cultuurverschillen, evenals een onderhandelende benadering van het interview zelf.

Lees meer:
Canagarajah, Suresh. “Postmodernism and Intercultural Discourse: World Englishes”. The Handbook of Intercultural Discourse and Communication. Ed. Christina Bratt Paulston, Scott F. Kiesling, and Elizabeth S. Rangel. Chichester, West Sussex: WILEY Blackwell, 2014. 110-132.